Egbert

In een eerdere getypte versie schrijft Hermans.

“Dagblad Het vrije vaderland van 18 januari 1946 (januari doorgestreept en er oktober van gemaakt)

Held of verrader?

Dezer dagen bereikte ons het bericht dat de sigarenwinkelier O. uit Voorschoten overleden is in een interneringskamp voor politieke delinkwenten, zonder dat men erin geslaagd is het tegen hem hangende onderzoek te voldoen. O. was al enige tijd ziek en opgenomen in de ziekenbarak.”

Hermans haalt dit stuk door en verandert het eind. Terecht vind ik. Uiteindelijk sterft Osewoudt door kogels. Hij had meer kogelgaten dan de pater vingers had om erin te stoppen. Net als Anton van der Waals sterft hij dus eigenlijk voor een vuurpeloton.
Jan verleun smokkelt laatste biecht naar buiten voor priester Osewoudt heeft de priester ook als laatste vertrouwenspersoon, Anton van der Waals een dominee.

Doordat Dorbeck in gedaante van Jan Verleun de sigarenwinkel van Osewoudt komt binnen lopen. Ontstond het idee dat Osewoudt opdrachten kreeg van een verzetsstrijder. Verder in het boek lijkt de opdrachtgever een verrader te zijn, n.l. Anton van der Waals. Dit patroon past bij Anton van der Waals. Hij infiltreerde in het verzet, gaf zich als verzetsstrijder uit en verraadde vervolgens iedereen. Het telefoonnummer dat Osewoudt moest bellen veranderde. Het adres waar de foto’s heen gestuurd moesten worden, Legmeerplein, is door een neerstortend vliegtuig weggevaagd, inclusief de familie Jagtman. Jagtman zijn lijk lijkt in Oldenburg gevonden te worden. Uitgeleverd aan de Duitsers is hij vermoord. Is dit de verhaallijn die Hermans in zijn boek wilde leggen? Zijn eerste versie heette “Een ontaarde natuur”. Dit lijkt op iemand die van oorsprong “slecht” was en niet op iemand die denkt voor het verzet te werken en vervolgens onbewust het verzet blijkt te verraden. Eigenschappen van Anton van der Waals liggen in het begin van het boek al in Osewoudt.

 



“Je vriendschap is werkelijk onbetaalbaar.

Brieven aan Geert van Oorschot.” Hier  staat de eerste opzet van Hermans boek beschreven.

Blz. 108:
Het nieuwe boek wordt hoogst sensationeel. De hoofdpersoon is als zevenmaands kind geboren in een po.
Naderhand adviseert hij zijn moeder hoe zijn vader te vermoorden.
Bij zijn spionagebezigheden speelt fotografie een grote rol. Vandaar de titel. Telkens als hij in zijn donkere kamer een foto ontwikkeld, blijkt er niet te voorschijn te komen wat hij had gedacht. Door het ontwikkelen van foto’s ontdekt hij de meest schokwekkende geheimen. De donkere kamer betreedt hij ten slotte met angst; zij hangt als een zwaard van Damocles boven zijn hoofd.
–Zoals je ziet, een boek waar de Nederlandse publiek ogenblikkelijk 2.000.000. ex. van koopt. Ook is het hier en daar niet wat de kenners fatsoenlijk noemen, maar dat kan ik niet helpen. …”

 

De donkere kamer van Damokles

Blz. 15 – Heb ik je dat nooit verteld? Hij is een zevenmaands kindje. Ja, en moet je weten, hij is niet eens echt geboren. Zijn moeder heeft hem op een dag verloren in de po, tegelijk met haar ontlasting.

Blz. 13 Hoe nu precies zijn moeder zijn vader vermoord had, wist hij nog altijd niet.

Blz. 17 Henri en ik hebben besloten te trouwen, pappa. Henri wil de sigarenwinkel voortzetten. Wij nemen zijn moeder bij ons in huis.


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.