Englandspiel in Madelon

Er waren Nederlanders die dachten dat hun berichten wel in Engeland zouden aankomen, als ze lukraak over de radio seinde.

Hermans beschreef dit in “Madelon in de mist van het schimmenrijk.”

Blz 9: “Michiel bouwt een geheime zender. Daarmee willen wij berichten in morse naar Engeland sturen. Het is een beetje dilettantisch, want we zijn geen van tweeën in militaire dienst geweest en volmaakt onwetend op dat terrein. … Helaas kent Michiel het morsealfabet niet en ik ken het evenmin. Maar hij had een oplossing bedacht: ‘Jij gaat een telegrafiste verleiden. Als ze eenmaal goed in je macht is, gebruiken wij haar om de berichten over te seinen.’” …
Blz 25: “ ‘Hoe komen ze er in Engeland nu achter dat wij berichten voor hen uitzenden en op weke golflengte?’… ‘Je begrijpt toch dat ze daar onophoudelijk naar geheime zenders zoeken? In de eerste tijd zullen wij aldoor hetzelfde omroepen en om antwoord vragen.’ Toen ik vanochtend wakker werd, dacht ik: Maar hoe komen wij erachter op welke golflengte zij het antwoord zenden? Madelon kan niet vierentwintig uur per etmaal alle Engelse morsezenders afluisteren, in de hoop dat er een bericht voor ons bij zit?”

 

Wim Tuyn 
Wim Tuyn bediende, vanuit Amersfoort, de zender die voor een netwerk was dat o.a. door Dobbe opgezet was. Later werd deze zender naar Blithoven overgebracht en er werd gezonden vanaf Huize Plantwijk. Tijdens de enquête van de parlementaire commissie, werd verklaard dat de Engelsen uitgesloten hadden dat Tuyn contact met hun had. [i] Hij behoorde dus, als een van vele bij de mensen die berichten over de radio verzonden in de hoop dat het in Engeland aan zou komen.
Tuyn meldde zich uit eigen beweging bij de S.D. En kwam in contact met Scheieder. Tuyn verraadde een paar verzetsstrijders. Bij een vooropgezette ontmoeting met een verzetsstrijder in Utrecht, kreeg Tuyn een epileptisch aanval. Mogelijk was er een arrestatie van Tuyn in scene gezet  om verzetsstrijders aan de Duitsers uit te leveren om te maskeren dat hij nu voor de Duitsers werkte. Hij kwam in het ziekenhuis terecht. Tuyn kreeg weer contact met zijn vrienden uit de illegaliteit en werd in een wasmand het ziekenhuis uit gesmokkeld. Vanaf toen verbleef hij in Huize Plantwijk, wat een broeinest van illegaliteit was. Hij vertelde zwaar mishandeld te zijn door de Duitsers en hier verzakte nieren aan overgehouden te hebben. Artsen gaven naderhand aan dat hier niets van waar bleek te zijn. Hierna is hij echter weer voor de illegaliteit gaan werken. [ii]

[i] Enquete 1940-1945 Delen 4a/b/ 4 c-II 4c-I, blz 167, 168 195
[ii] Verzetpioniers. Wim Burger en Loek Verstrijden vrienden tot in de dood, Geert Poorter, Tarciscus/ Deventer MVM 1995.