Het fotomysterie

Tijdens de Tweede wereldoorlog kregen de Duitsers foto’s in handen waarmee ze zich bij het verzet als betrouwbaar legitimeerden. Osewoudt moet zich met een foto legitimeren wanneer hij een afspraak heeft met een vrouw op het station. Maar ook moet hij voor Dorbeck fotorolletjes ontwikkelen. Elly, de geheime agente, zegt een foto die ochtend  uit Engeland meegekregen te hebben. Voor Osewoudt is dat onmogelijk. Hij had de ontwikkelde foto’s pas net gepost. Zo snel konden die niet in Engeland aangekomen zijn. Een mysterie. 

De Parlementaire Enquête Commissie interviewde diverse mensen over foto’s die ook uit England kwamen en kwam er niet helemaal uit hoe het  gegaan was met de foto’s waarmee de verrader Anton van der Waals zich bij het verzet identificeerde.

 

De foto van Marijke.

Meyer Sluyser was in Engeland aangekomen gedurende de oorlog. Hij gaf aan de Nederlandse regering in Engeland de adressen van oude huisvrienden, die hij betrouwbaar achtte. Hij verwachtte dat deze mensen geheimagenten uit Engeland wel aan onderdak wil helpen. Deze drie huisvrienden kenden zijn kinderen goed. Daarom stelde hij een foto van zijn dochter beschikbaar als identificatie middel aan zijn huisvrienden dat de geheimagenten betrouwbaar waren. Hij nam een foto van een van zijn dochters in nieuwe kleding. Deze foto werd in een medaillon gestopt samen met een foto van een pop. Deze foto bleek  bij Anton van der Waals terecht gekomen te zijn. Hoe, was voor de parlementaire enquêtecommissie  een mysterie.  De verschillende verklaringen klopten niet.[i] Met verschillende interviews probeerden ze te achterhalen wat er precies met de foto gebeurd was.

Geheimagent Dessing  die gedropt was met de foto van dochter Meyer Sluyser, ging met portretje naar de dames Lelie, die als betrouwbaar opgegeven waren.  Sara Lelie herkende Marijke op het portretje. Ze had de foto altijd bij zich gehouden, ook tijdens haar onderduik. [ii] Er dook echter nog een afdruk van deze foto op.  Geheimagent Niermeyer had het portretje ook bij zich toen hij bij zijn dropping op Nederlands gebied doodviel. Volgens Scheieder was op die manier de foto in handen van de Duitsers terecht gekomen.

De Engelsen zouden, zonder Meyer Sluyser zijn kennis, voor de 2e maal gebruik gemaakt hebben van deze foto om zich nogmaals te introduceren bij de contacten van Meyer Sluyser. De Engelsen maakten een 2e medaillon. [iii]Dit was meegegeven aan een Niermeyer. Nadat hij gedropt was, kwam het bericht vanuit Engeland: “Er komt een man met een portretje van een paar kinderen en die zal zich melden bij Wins.” De man die zich nu bij Wins meldde met de foto was Anton van der Waals.

 “Er was een parachutist gepakt die een foto van het kind Meyer Sluyser in zijn bezit had. Via het Englandspiel werd aan Scheieder uit Londen medegedeeld dat hij daarmede naar “Vinus”moest. Later bleek dit de vrouw van Volk- redacteur van Looi te zijn. … Van der Waals dacht dat hij de naam verkeerd doorgekregen had, en vroeg naar Venus. Daar hij  “venus”noemde, werd de zaak niet geheel vertrouwd. … Later werd dit contact door Londen toch bevestigd, doordat de ondertekening van een brief van Van der Looi aan Meyer Sluijter werd omgeroepen via de radio.”[iv] 

 

[i] Parlementaire enquete commissie Meyer Sluyser:`Deel 4c v.a. blz 275.

[ii] PAC Sara lelie 835.

[iii] Blz 277 parlementaire enquete (nog ff nakijken)

[iv] Letterlijk, ingekort, overgenomen uit “de waarheid van dinsdag 27 april 1948


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.